Fani Hayatlar

Bakiyorum da cok uzun zaman gecmis bu blogda yazmayali.Turlce okuyan arkadaslarima haksizlik ettigimi dusunup , yeniden bir seyler yazmaya karar verdim:)

Yukarida gordugunuz isim gelistirmekte oldugum bir projenin adidir.Bu projenin devami gelecek surekli cektigim fotolarla.

Bu projede dikkatleri uzerine cekmek istedigim konu , hayatimizin `fani` taraflari ve ozellikle de sehir bolgelerinde sikca hissedilen ve `yasamin hafifligi` olarak anlatabilecegimiz , yasamimizi karakterize eden gecicilik unsurlari.

Bu projeyi ilginc kilan sey , hayatimizi yonettigimiz sekilden baslayarak , kucuk ama yegane seylerin onemine kadar gibi orneklere yakalayarak , onun bazen olumlu bazen olumsuz yaklasmasidir.

Tabii ki de onemli olan onun olumlu yada olumsuz olmasi degil : `fani bir hayatin` da yasanmaya deger oldugunu , yasamamiz gereken ve cok sey ogrenecegimiz bir suru surprizlerle dolu oldugunun farkinda olmak!

Bu projeyle ilgili olan diger fotolarim:

http://www.flickr.com/photos/eni/3231602080/in/set-72157615073755385/
http://www.flickr.com/photos/eni/3401428537/in/set-72157615073755385/

devam edecek...

Halen iyi şeyler vardır

Halen iyi şeyler var olmalı
Halen şefkat var olmalı
Halen neşe var olmalı
Halen arkadaşlıklar var olmalı
Halen inanç var olmalı...

Beni hiç bir zaman görmemiş olmasına , ve de büyük ihtimalle bir daha asla görmeyeceğine rağmen , bu adam bana karşı bu kadar mutlu gülümseyebiliyor ve bu kadar açık ve rahat bir şekilde poz verebiliyorsa...
Kendisini odağıma bu kadar yumuşakça terkederek ama aynı zamanda utangaç bakışı ile beni eğlendirmeye çalışarak..
Yabancı olduğumu biliyordu, ama buna rağmen bir sürpriz yaşayan birisinin hissetiklerini bana yansıtmaktan çekinmedi.
Çayını yarıda bırakıp , ve tamamen poz vermeye odaklandı...

Ona sağolsun , fotoğraf makinemde ve aklımda , son zamanların en tarifsiz gülüşünü felç ettim.
Gerçek bir gülüş..Yürekten bir gülüş..

Halen umut vardır diye düşünüyorum...

Terkedişin sessiz haykırışı

Terkedilmiş yerlerin özel bir şeyi vardır.
Hüzünlü,yalnız ve bazen korkutucu olmalarının dışında ,en fazla dikkatimi çeken onların konuşkan sessizliği olmuştur.
Yada buna haykıran sessizlik mi dersek daha doğrusu?Çünkü seslerini duymassanız bile , kulaklarınıza farklı sesler, tonlar ve bir sürü ezgiler yansıyorlarmış gibi geliyor.
Gözleriniz üzerinde de aynı etkileri vardır.Saydam bir görsellik ortaya çıkıyor.Belki çok da tuhaftır, ama aklınız bir sürü alternatifler içinde şaşırıp kalıyor.

Bunun sadece hayal gücümüz yüzünden ortaya çıktığını sanmıyorum.Sadece basit fantezi olamaz bu.Ya da zihnimizin bir kaprisi.
Bu algılamanın ve eskiden varolan ve artık terkedilmiş olanın neden olduğu o hüzün ve o özel hatıralar gücünün harika harmanlaşmasıdır diye düşünmekteyim.
Bu fotoyu , Arnavutluk ve Karadağ sınırına yakın olan İşkodra şehrimizin,Muriqan kasabasında çektim.Bu düşünceler orayı çekerken aklıma geldi.

Daha fazla ışık!

Mehr Licht!
Mehr Licht yani daha fazla ışık

Bunlar büyük yazar Goethenin ölüm yatağında söylediği son sözleri olarak biliniyor.

Bu ne kadar güçlüdür!
Ne kadar aydınlatıcıdır!
Ne çok şeyi çağrıştıran bir deyimdir!
Goethe gibi bir adam,harika bir şairin hayata dair istediği son şey!

Her şeyi daha iyi görebilmek için ,fikirleri aydınlığa kavuşturmak için,algılama yeteneğimizi geliştirmek için,hep ihmal ettiğimiz şeyleri görebilmek için,görünmez gibi duran şeyleri görebilmek için ,ve de etrafımızda olan güzel şeyleri ve değerli insanları görebilmemiz ,farkında olabilmemiz ve müteşekkir olabilmemiz için daha fazla ışık!

En azından benim için en önemli şeyler bunlar.